Nelson en onderwg naar Greymouth

Dinsdag 24 februari vanuit Nelson naar Takaka gereden.

Onderweg afgeslagen naar de Canaan Road, een 11 km lange weg met puin en grove stenen, dan omhoog en dan weer omlaag. En hopen geen auto tegen te komen, anders moest er een terug of langs de rand van de afgrond passeren. Het doel was om uiteindelijk een wandeling te maken naar Harwoods Hole waar je 370 meter de diepte in kunt kijken. Aangekomen bij de start van de wandeling kwamen de donkere wolken opzetten en ja hoor het begon te gieten. Een tijdje gewacht, maar het werd niet beter. Dus de 11 km onverharde weg weer helemaal terug gereden zonder de afgrond gezien te hebben. Jammer.

Maar de natuur maakt veel goed en we hebben weer kunnen genieten van prachtige vergezichten en mooie bossen. Even verderop op weg naar een waterval kwamen we uitgelopen op een hangbrug over een wild stromende rivier. Ik ben er overheen geweest, maar Corrie durfde niet. Dus toen maar terug zonder de watervallen gezien te hebben. De weg naar Takaka was hoog door de bergen. Het was 25 km aan een stuk door haarspeldbochten en steil omhoog en dan weer omlaag. Ik vond het prachtig om te rijden, Corrie was er niet echt blij mee. 's-Avonds, terug van Takaka, heerlijk gedineerd in Nelson met een live jazz-orkestje erbij.

Woensdag 25 februari van Nelson op weg naar Greymnouth.

Hier kwamen we langs de langste ‘swingbridge' van Nieuw Zeeland. Ook deze moest natuurlijk overgestoken worden, maar ook deze keer was ik alleen. Je kwam uit op een eilandje waar ik een prachtige wandeling door de bossen heb gemaakt.

In Westport zijn we naar een zeehondenkolonie gaan kijken. Een mooi plaatje, zoals ze daar liggen te zonnen op de rotsen en de jonkies aan het spelen zijn.

Langs steile rotswanden verder gereden naar de Punakaiki Pancake Rocks. De rotsen liggen daar opgestapeld als een stapel pannenkoeken. Prachtig om te zien. Tegelijk werden we getrakteerd op dolfijnen die voor de kust zwommen. Ze kwamen soms met 3 tegelijk hoog uit het water om met een reuze salto weer terug te plonzen. Je kunt wat meemaken op één dag.

Dus uiteindelijk moe maar voldaan in Greymouth aangekomen.

Wellington - Nelson

We laten Tongariro achter in de regen en vertrekken naar Wellington. Na een half uurtje wordt het droog en even later breekt zelfs de zon door. We rijden weer door een mooie omgeving met prachtige natuur. Onderweg komen we in het dorpje Foxton en daar is de enige Nederlandse molen van Nieuw Zeeland te vinden. Die moet op de foto natuurlijk.

Geleidelijk aan naderen we de kust en komen in de buurt van Wellington. Het wordt weer drukker op de weg. We vinden ons hotel vrij makkelijk. Het valt wel tegen, het is er niet erg schoon. De 1^e kamer hebben we afgekeurd, maar de 2^e kamer was niet veel beter. Het moet dan maar.

In Wellington waait het erg hard, het staat er ook om bekend. We logeren recht tegenover een botanische tuin, en zijn deze ingewandeld. Het is een park dat tegen een heuvel is aangelegd. Uiteindelijk boven krijg je een prachtig uitzicht over de stad en de haven. Van daaruit kun je met een cable-car naar beneden en kom je midden in de stad uit.

We hebben de stad doorgewandeld en komen uit bij het Te Papa Museum. Je kunt er gratis in en er is veel te zien over de historie van Nieuw Zeeland, over de Maori's en veel informatie over de vulkanen en over aardbevingen. Wellington ligt precies op een breuklijn. Zij hebben dan ook veel ervaring opgedaan in het bouwen van aardbevingbestendige gebouwen.

's-Avonds heerlijk gedineerd in een restaurant in de binnenstad.

De volgende dag moeten we vroeg op. We moeten voor half acht inchecken op de boot die ons van Wellington naar Picton op het Zuidereiland brengt. Het waait bijna niet meer, dus de overtocht van 3 uren varen verloopt rustig.

Vanuit Picton vervolgen we onze reis naar Nelson, onze eerste overnachtingsadres op het Zuidereiland. Het is superrustig op de wegen. Het weer is prachtig en komen weer hele mooie plekjes tegen onderweg. Je stopt zomaar bij een brug en kunt zo aan de wandel, de natuur in. Na 10 minuten stonden we bij een hangbrug van zo'n 25 meter lang. Je mocht er met maximaal 10 personen tegelijk overheen lopen. Hij ging behoorlijk op en neer als je er overheen liep.

In de loop van de middag in Nelson aangekomen. Het stadje ligt pal aan de kust en ziet er leuk uit. Morgen gaan we de omgeving verkennen. We hebben het een en ander aan informatie en zo te zien moet het dan ook weer een prachtige dag worden. Dat zal het volgende verhaal worden.

Van Rotorua tot Wellington.

Eindelijk weer wireless internet hier in Wellington. In Tongariro kon het ook wel, maar daar kost het 45 eurocent per minuut, en gezien mijn typesnelheid wordt dat wel heel kostbaar.

We vervolgen ons verhaal met een bezoek aan een Maoridorp. We werden met de bus bij het hotel opgehaald en onderweg al aardig opgewarmd door de chauffeur om in de stemming te komen. We werden toegelaten tot het Maoridorp en moesten daar wachten tot we verwelkomt werden. Er kwamen drie krijgers opdraven die ons heel argwandend bekeken, maar uiteindelijk mochten we mee naar binnen. Met veel rituele dansen werden we welkom geheten, en uiteindelijk mochten we aan lange tafels eten van hun, in ondergrondse ovens, gemaakte gerechten. Het zag er lekker uit en smaakte ook zo. Een avondvullend programma en leuk om mee te maken.

Vervolgens vertrokken naar Taupo en onderweg de beroemde geyser van Wai-O-Tapu bezocht. Elke morgen om 10.15uur wordt hij tot leven gewekt door er drie ons zeeppoeder in te gooien. Daarna spuit die vanzelf (zie de foto in de fotoserie).

Ook de wandeling door het aangrenzendepark was fantastisch. Vele kraters, modderpoelen en meren gezien,in allerlei kleuren. Eén meer had een temperatuur van 75 graden (ik heb het niet nagemeten door een vinger in het meer te steken, maar het rookte behoorlijk).

Onderweg mooie uitzichten, het blijft mooi. In Taupo 1 overnachting en toen door naar Tongariro. Ook een mooie reis en we kwamen aan in het Bayview Chateau (zie ook de foto in de serie). Het zag er een beetje uit als een frans kasteel. Hier kun je in de zomer prachtige wandelingen maken en in de winter is het een startpunt voor de wintersport. Je gaat dan naarmount Ruapehu. Het is nu zomer in Nieuw Zeeland, maar net toen wij aankwamen begon het slechte weer. We hadden een hele dag om te wandelen, maar het regende toen we opstonden en toe we naar bed gingen, nog steeds. En niet zo'n klein beetje, het goot.

Zonder veel gezien te hebben zijn we dus vandaag naar Wellington gereden. Het weer is nu weer aardig opgeknapt en we hopen morgen nog een leuke dag in Welington door te brengen, voordat we a.s. maandag met de boot naar het Zuidereiland vertrekken.

Bezoek aan Whakarewarewa

Dinsdag 17 februari een bezoek gebracht aan Whakarewarewa. Een complex waar een indrukwekkend warmwaterreservaat ligt. Hier zie je geysers spuiten en de modder opborrelen uit de aarde.

Het water van de geysers is koud. Doordat de stenen gloeiend heet zijn onstaat er een hoop waterdamp door het koude water dat op de rotsen neerkomt.

De modderpoelen hebben een temperatuur van 95 graden.

Ook interessant om te zien zijn de weverij en de houtsnijwerkplaats. Op deze scholen worden de traditionele manieren van werken overgebracht op de jonge Maori's.

Onze rondreis is begonnen

Het is bij ons maandagavond 16 februari en zijn in ons eerste hotel aangekomen in Rotorua. In het kort een overzicht wat we allemaal hebben meegemaakt tot nu toe. We hebben voor het eerst een wifi-verbinding met de computer.

Zoals in het vorige bericht geschreven heeft Mark ons donderdag, 12 februari opgehaald om een tour door Auckland te maken. Hij heeft ons prachtige plekjes laten zien, van het strand, de Harbor bridge en we hebben boven op verschillende vulkanen gestaan, zoals mount Victoria en mount Eden,van waaruit je prachtige vergezichten hebt over de stad. Je kon zowel de westkust als de oostkust zien. Auckland is hier op zijn smalst 8 km breed.Meteen een warmterecord meegegepikt, het was ruim 32 graden, de warmste dag sinds 136 jaar en vreselijk benauwd.'s-Avonds weer lekker gegeten bij Margot en Toon.

Vrijdagochtend de 13e (dat wordt link) de auto opgehaald en voorzichtig de eerste kilometers gereden in een auto met het stuur rechts en natuurlijk links van de weg. Eerst achter Toon aan gereden terug naar zijn huis. Dat was niet zo moeilijk. Maar ik moet zeggen, het went snel maar je moet wel constant heel goed opletten. Vooral als jeweer ergens wegrijdt, goed opletten dat je niet automatisch rechts gaat rijden, maar meteen links. Tot nu toe een paar keer bijna verkeerd, maar na een paar meter gauw naar de linker weghelft gegaan.

Daarna vetrokken voor een rit naar Coromandel, zo'n 150 km van Auckland af. Het was een prachtige reis langs een heel mooie kustweg. We zijn langsgeweest bij het motel dat Astrid en Sjaak hebben gehad. Dat ziet er leuk uit, we mochten overal kijken, zelfs in een huisje. Het is een leuk complex met 8 van die cottages achter het huis. Daarna overgestoken van de westkust naar de oostkust over een onverharde slingerweg van meer dan 30 km. Toon heeft gereden, en wij konden genieten. Uiteindelijk aangekomen in Hahei. De auto geparkeerd en een wandeling gemaakt over een voetpad naar beneden naar de kust. Door een prachtig natuurgebied met geweldige doorkijkjes naar de zee. Je wordt er stil van zo mooi. Uiteindelijk kom je aan een strand en sta je voor geweldige rotsen, tientallen meters hoog waarvan er één cathedral grove wordt genoemd. Een rots met een opening zo groot als een kathedraal, prachtig!!! En de zee, echt zo blauw als maar blauw kan zijn. We zijn daarna weer aan de wandeling naar boven begonnen en na een kleine 3 kwartier stonden we weer bij de auto.

Onderweg terug naar Auckland ergens lekker gegeten in een restaurantje. Vrijdag de 13e heeft ons geen ongeluk gebracht.

Zaterdag 14 februari afscheid genomen van Toon en Margot en naar dochter Astrid gereden in Tauranga. Een rustige middag en avond gehad. Gezellig gekletst met Astrid en Sjaak en kennis gemaakt met Lauren, Alex en Hannah. Dochter Staphanie hadden we in Auckland al ontmoet bij Toonen Margot. Ze was ziekgewordenen hebben haar zaterdagochtend van haar flatje opgehaald. We hopen dat ze snel weer opgeknapt is. Astrid en Sjaak wonen in een prachtige villa in de wijk Bethlehem. Daar hebben we geslapen en na een lekker ontbijt en lunch weer afscheid genomen en doorgereden naar Papamoa, niet ver van Bethlehem vandaan. Daar hebben we Cor en Cees Mathijssen ontmoet. Cor is een nicht van Corrie. Ook daar gezellig gekletst en de 2 Corries hebben vooral over lang geleden in Haaren gepraat. Zij zijn al meer dan 50 jaar geleden geemigreerd. Na een nacht in een chique Bed & Breakfast locatie naar Rotarua gereden, en ons eerste motel opgezocht. Ondertussen in Te Puke, in het gebied Bay of Plenty,langs geweest bij een Kiwifruit country. Heel interessant hoe dit in zijn werk gaat. We hebben in een 'kiwi-treintje' een rondrit door de country gemaakt. Na een leuke week met veel familiebezoek beginnen aan het tweede en hopelijk even leuke gedeelte van onze reis. Een rondreis die 3 weken gaat duren. Na dit verhaal ga ik proberen om een aantal mooie foto's van de afgelopen dagen an de site toe te voegen. Dus tot een volgend verhaal maar weer.

Eindelijk in Nieuw Zeeland

Vanaf vliegveld Hong Kong al een verhaal willen maken, maar dat ging mooi niet. Zit je met je minilaptop op een Wifi-plek, krijg ik wel een verbinding, maar ik krijg geen enkele internetpagina aan de praat. Misschien meer mijn onkunde dan de techniek die niet werkt, want er zaten er genoeg te internetten.

Dus nu ons verhaal vanuit Nieuw-Zeeland bij Toon en Margot achter de computer. Na een laatste rustige dag in Hong Kong weer het vliegtuig in. Een lange en vermoeiende reis. De ruimte in het vliegtuig was nu een stuk minder en de stoelen een stuk smaller. Dus weer niet geslapen. Wel allemaal mooi op tijd en woensdagmiddag rond 2 uur, na een soepele paspoortcontrole (ze wilden alleen Corries wandelschoenen zien, of ze goed schoon waren), stonden Toon, Margot en Mark ons op te wachten. Een hartelijk welkom en een bijzondere ervaring om elkaar aan de andere kant van de wereld weer te zien.

In een lekker warme auto, het is zo'n 27-28 graden, de eerste kilometers door Nieuw-Zeeland. Na een half uurtje bij Margot en Toon thuis aangekomen. Wat wonen ze er mooi. Een rustige omgeving, een prachtig huis en tuin er om heen die met veel liefde voor de natuur is aangelegd. Prachtige vetplanten, cactussen, en geen sprietje onkruid te vinden. Ik moet nog veel leren zie ik wel.

We hebben heerlijk zitten bijpraten, ons lekker kunnen opfrissen, en natuurlijk lekker gegeten. Na een nacht niet geslapen, toch pas tegen elven het bed opgezocht. We wisselen slapen en wakker liggen nog aardig met elkaar af door de jetlag, maar voelen ons nu aardig opgeknapt.

Als het goed is gaan we straks met Mark op stap en laat hij ons de mooiste plekjes van Auckland zien. Maar hij moest zelf tot vannacht 2 uur werken, dus even afwachten hoe laat hij komt.

Hong Kong

Het is zondag 8 februari, 10 over 2 in de middag, bij jullie in het koude Holland dus 10 over 7 in de ochtend.

Wij gaan uitrusten van onze reis. Zaterdagmorgen al voor half negen stonden Ivo en Anouk voor de deur om ons naar Schiphol te brengen. Na een voorspoedig reisje tegen tienen aangekomen. Het was makkelijk te vinden, we waren zo bij de incheckbalie om de koffers af te geven. Geen probleem met 3,5 kg teveel. Gezellig koffie gedronken en toen, met een kleine traan afscheid genomen en door de douane. We zijn in het buitenland!!! Bij de handbagage moesten we door de detectiepoort, en ja hoor, bij Corrie sprong de rode lamp aan. Heel Schiphol in rep en roer, maar na een lijfelijke controle was er toch niets te vinden, opgelucht!!!! Precies op tijd om kwart over 1 zijn we vertrokken aan de vliegreis van iets minder dan elf uur. In het begin wel leuk, maar na enkele uren gingen de lampen uit,we zijn niet in slaap gevallen en dan wordt het toch een lange en saaie zit. In Hong Kong zonder problemen door de douane, en ons gemeld bij de balie voor onze rit naar het hotel. Alles was prima geregeld, we werden verwacht en na een half uur wachten kwam de bus voorrijden. Na ruim een uur toeren tussen de wolkenkrabbers, en na 5 andere hotels, waren wij aan de beurt. We komen aan in het Empire Hotel Kowloon, 26 verdiepingen hoog. Het was inmiddels 10 uur in de ochtend. We moesten tot 12 uur wachten om in onze kamer te kunnen op de 12e verdieping.

Daar lekker gedoucht en nu zitten we in de lounge achter internet met een glas wijn en een nootje. Geen Wifi, dus de eigen laptop nog niet kunnen gebruiken, en daarom nu ook nog geen foto's. Dit was het voor vandaag, de ogen worden wat zwaar, dus we gaan lekker uitrusten om morgenvroeg om half negen al weer klaar te staan voor een bustour van 5 uur door Hong Kong.

Groetjes, Corrie and Frans

De avond voor vertrek

Het is bijna zover. De laatste avond thuis is aangebroken. We denken dat we alles voor elkaar hebben. De koffers zijn gepakt. Ze zijn wat groter geworden dan op de eerste foto, maar alles kon er in. Net geen overgewicht denken we. Vanmorgen nog even gezellig bijgepraat via Skype met Toon en Margot in Nieuw Zeeland. We konden nu zeggen: Tot volgende week.

Vanmiddag hebben we via de computer ingecheckt aan de elektronische balie van Cathay Pacific. De stoelen die we hadden gevraagd bij boeking waren niet meer beschikbaar. We hadden 2 stoelen toegewezen gekregen boven de vleugels. Maar deze hebben we zelf kunnen veranderen. We hebben nu de stoelen 58B en 58C. Aan delinkse kant in een rij van 3. We hebben de twee rechtse stoelen. De meest linkse bij het raamwas nog vrij.

Morgenvroeg om half negen worden we opgehaald doorzoon Ivo en Anouk die ons naar Schiphol brengen.Dan begint de reis pas echt. Het is spannend, maar we kijken er wel naar uit.

Ons volgende berichtje zal dan uit Hong Kong komen. En wie weet al een paar mooie foto's erbij.